I dreamed a dream…

Een mens heeft in zijn leven vele verlangens, dromen als het ware. De meest gekende van die dromen is wel het fenomeen ‘huisje boompje kindje tuintje’. Toch verlangt menig mensenhart naar meer dan die vastgoed en gezinsdroom.

Wat is er zo belangrijk in een mensenleven? Wat is hetgene dat een mens gelukkig maakt?

I dreamed a dream in time gone by
When hope was high
And life worth living
I dreamed that love would never die
I dreamed that God would be forgiving
Then I was young and unafraid
And dreams were made and used and wasted
There was no ransom to be paid
No song unsung, no wine untasted

 But the tigers come at night
With their voices soft as thunder
As they tear your hope apart
As they turn your dream to shame

Wat zijn dromen eigenlijk? Droom je steeds van dingen die in je geheugen spelen. Zorgen, goede gevoelens, een verliefdheid, een leuke herinnering…
Onze hersenen kiezen lukraak enkele dingen uit, en fantaseren er zomaar op los.
Nu meestal… meestal herinner ik me niks meer van hetgene ik gedroomd heb.
Maar zo af en toe, kan een mens zich een droom helemaal trg boven halen. Dan kan je zo perfect weten wat je allemaal hebt gedroomd. Als het dan een aangename droom is die je je herrinert, geen nachtmerrie dus, dan kan je dag toch niet meer stuk?
Ik kan me de laatste keer dat ik een aangename droom had niet goed meer herinneren. Het laatste jaar schiet ik op tijd en stond geschrokken wakker, en weet ik niet eens waarvan ik schrik.

And still I dream he’ll come to me
That we will live the years together
But there are dreams that cannot be
And there are storms we cannot weather

Het leven draait door, en om elke hoek kan een verassing staan. Zo kan je plots overvallen worden door een onbekende, waar je om de een of andere reden een enorme verbondenheid mee voelt. Een verbondenheid die ergens wel een mannetje laat flippen in m’n onderbewustzijn. Zodanig dat een deel van m’n gevoel zich paraat  stelt voor code rood, ofte DEFCON 5 (of welke andere vormen van groot alarm er zo nogal bestaan) terwijl het andere mannetje me steeds maar influisterd dat ik me niks ervan moet aantrekken. ‘Go whit the flow’ of hoe zeggen ze dat.
In feitte moet een mens toch wel gek worden als hij zichzelf zo tegenstrijdig voelt.
Maar het leuke gevoel is toch maar lekker aan het overheersen.
God mag weten wat voor een valkuil er hierna weer komt.

Dan is het toch niet slecht om nu even van dit super aangename gevoel gevoel te genieten.
Carpé Diem en soortgelijken geven me daarin gelijk!

I had a dream my life would be
So different from this hell I’m living
So different now from what it seemed
Now life has killed the dream I dreamed.

Als ik m’n moeder mag geloven nam m’n vader me kort na m’n geboorte op, en zei die: ‘Den deze wor nen advocaat!’
Nu heb ik nooit echt die drank graag gedronken. (kwestie van smaak) en het beroep is ook al niet dat.
Uiteindelijk heb ik vele dingen willen doen in m’n leven, en meerdere malen mezelf een doel voor ogen gesteld.
En elke keer opnieuw heb ik die doelen in de dieperik zien gaan.
Bye bye dreams…
Kan een mens dan niet beter zijn dromen opgeven? En een leven leiden aan de hand van z’n zekerheden?
Of ben je beter dat je op zo’n momenten blijft gaan voor de enorme droom van ‘huisje boompje kindje tuintje’

of blijf je bij Carpé Diem?

Quid sit futurum cras, fuge quaerere
Vraag niet, wat het morgen zijn zal