geschiedenis herhaalt zichzelf. Het is een cliché uitdrukking die vaak wordt gebruikt…
Maar wat als het nu eens waar is?
kan iemand zich een herhaling van de tweede wereldoorlog voorstellen?
of was dat al een herhaling?
Kan je de jodenvervolging eigenlijk niet vergelijken met de heksenjacht in de middeleeuwen?
Bekijk het dan eens in je eigen leven?
Lijkt het niet alsof er dingen lijken terug te gebeuren?
angsten die terugkeren? Pijnen die je terug voelt?
Zelf ervaar ik dat ik de negatieve dingen zie terugkeren…
alleen vallen, achter gelaten worden, belogen en bedrogen worden…
Vaak gebeurt het onbedoeld.
Maakt dat een feit minder erg dan wanneer het gepland is?
en hoe moet je daar dan op reageren?
Sommigen hebben het wel al gemerkt, mijn leven loopt tegenwoordig niet echt meer van een rozen dakje.
Ik heb het gevoel dat m’n vertrouwen is geschonden, en laat dat nu net iets zijn waar ik wel gevoelig aan ben.
Alleen, het word steeds erger en erger…
Ik voel me compleet Paranoïde worden :-s
En ik denk niet dat dat een van m’n betere kantjes is. Ik stel me het ergste voor dat ik me maar kan voorstellen.
Afstand kan goed zijn in een relatie,
maar het kan ook nefast zijn… Zeker als het vertrouwen daalt…
Het is iets waar ik al even mee zit, en waar ik al een paar keer heb getracht om het neer te pennen…
Maar om de een of andere reden, kreeg ik m’n gevoelens niet in woorden gevormd.
En vandaag ben ik aan het kletsen met een vriend die op een of andere manier hetzelfde doorgaat, of heeft doorgaan als ik.
en plots wist ik de woorden die verklaren waar ik aan denk, die m’n gevoelens vertalen.
Ik heb ze niet zelf geschreven, en zowat iedereen kent ze al, Les Mis, Suzanne Boyle, Glee, … ontelbare versies zijn er reeds van gemaakt, en de woorden geven me nu echt weer wat ik voel…
Als ik nu nog gewoon kan beslissen wat ik moet doen…
I dreamed a dream, ik ken de tekst al lange tijd,
maar nu heb ik plots een gevoel dat ik de betekenis snap…
al weet ik niet of anderen direct zullen snappen wat er in me omgaat…
Tijd & boterhammen zeker?
Er was een tijd, dat mannen aardig waren
En hun stemmen zacht
En hun woorden uitnodigend
Er was een tijd, dat liefde blind was
En de wereld was een lied
En het lied was opwindend
Er was een tijd dat alles mis ging
Ik droomde een droom in vervlogen tijden
Toen hoop nog groots was en het leven waard te leven
Ik droomde dat liefde nooit zou sterven
Ik droomde, dat God vergevend zou zijn
Toen was ik jong en onbevreesd
En dromen werden gemaakt en gebruikt en verspild
Er hoefde geen losgeld te worden betaald
Geen lied ongezongen, geen wijn ongeproefd
Maar de tijgers kwamen in de nacht
Met hun stemmen zacht als de donder
Terwijl ze je hoop verscheuren
Terwijl ze je dromen veranderen in schaamte
Hij sliep een zomerlang aan mijn zijde
Hij vulde mijn dagen met eindeloze wonderen
Hij nam mijn kindzijn in zijn streven
Maar toen de herfst kwam, was hij verdwenen
En toch droom ik dat hij terug bij mij zal komen
Dat we de jaren samen zullen beleven
Maar er zijn dromen, dit niet uit kunnen komen
En er zijn stormen, die we niet kunnen trotseren
Ik had een droom, dat mijn leven
Zo anders zou zijn dan deze hel waarin ik leef
Zo verschillend van wat het lijkt
Nu heeft het leven de droom die ik droomde vermoord.
xxx